Goi ekibi olarak “Kimlik filmi hangi kitaptan uyarlama” konusunu sizlerle paylaşmaktan mutluluk duyduk. Sağlıklı ve mutlu günler!
Kayseri’de Sessiz Bir Gün ve Bir Filmin Peşine Düşüşüm
Kayseri’de sabahlar hep biraz sert başlar. Hava ne kadar kapalı olursa olsun, içimde bir şeyleri dürtükleyen o merak duygusu hep canlı kalır. 25 yaşındayım. Günlük tutmayı bırakalı yıllar oldu sanıyordum ama aslında sadece defterlerin yerini telefon notları almış. İçimde birikenleri yazmazsam boğulacak gibi oluyorum.
O gün de öyleydi.
Dışarıda ince bir yağmur vardı. Camdan baktığımda Erciyes’in silik bir gölge gibi durduğunu hatırlıyorum. Elimde kahve, dizimde eski bir battaniye… Telefonu açtım ve sadece “bir şey izlemeliyim” dedim kendi kendime. Rastgele bir seçim değildi aslında; zihnimde günlerdir dolanan bir başlık vardı: Kimlik filmi hangi kitaptan uyarlama?
Bunu internette görmüştüm. Birkaç yerde karşıma çıkmıştı. Ama kimse net bir cevap vermiyordu. Bu belirsizlik bile beni filme çekiyordu sanki.
Bir Filmin İçine Düşmek
“Identity” yani Türkçe adıyla “Kimlik” filmini açtığımda beklentim sıradan bir gerilimdi. Hani şu yağmurlu günde izleyip “eh işte” deyip geçeceğim türden.
Ama öyle olmadı.
İlk sahneden itibaren bir huzursuzluk çöktü içime. Bir motel, yağmur, yol kenarında sıkışmış insanlar… Hepsi birbirine yabancı. Herkesin yüzünde aynı ifade: kaçış ve tedirginlik.
Ben de ekrana bakarken kendi hayatımı düşündüm. Kayseri’de büyümek… kalabalık ama bir o kadar da içe dönük bir şehirde, insanın kendini bazen hiçbir yere ait hissetmemesi… O motel sanki benim zihnim gibiydi. Her oda başka bir düşünce, her kapı açıldığında başka bir geçmiş.
Film ilerledikçe içimde bir şeyler daraldı. Çünkü karakterler sadece birbirini değil, kendilerini de tanımıyordu.
Ve o an tekrar aynı soru döndü zihnimde:
Kimlik filmi hangi kitaptan uyarlama?
Sorunun Peşine Düşmek
Filmi durdurup telefonu elime aldım. Yağmur sesi camda ritim tutuyordu. Bir yandan arama yaparken bir yandan içimde garip bir hayal kırıklığı büyüyordu.
Çünkü ben bu hikâyenin bir kitaba dayanmasını istiyordum. Sanki bir kitap varsa, her şey daha “gerçek” olacakmış gibi.
Ama araştırdıkça durum netleşmeye başladı: “Kimlik” filmi doğrudan bir kitaptan uyarlama değildi. Senaryosu Michael Cooney tarafından yazılmıştı. Yani ortada birebir bir roman yoktu.
Ama…
Bir yerlerde Agatha Christie’nin “On Kişiydiler” (And Then There Were None) romanıyla benzerliklerden bahsediliyordu.
İşte o an içimdeki hayal kırıklığıyla merak aynı anda çarpıştı.
Kitap Yok Ama İz Var
Kendime dürüst olayım: Bir hikâyenin başka bir hikâyeye benzemesi beni hep etkiler. Sanki insanlar farkında olmadan aynı duyguları farklı zamanlarda yeniden yazıyor gibi.
“Kimlik filmi hangi kitaptan uyarlama?” sorusunun cevabı aslında basit: doğrudan bir uyarlama değil. Ama zihinsel bir gölge var. Agatha Christie’nin o kapalı mekânda geçen, herkesin sırlarının birer birer döküldüğü o klostrofobik atmosferi… Kimlik filminde de hissediliyor.
Bunu öğrendiğimde içimde tuhaf bir boşluk oluştu.
Çünkü ben bir bağ arıyordum. Bir kök. Bir “bu hikâye bir yerden geldi” hissi.
Ama yerine daha karmaşık bir gerçek geldi: Hikâyeler bazen sadece birbirine benzer.
Kayseri’de Bir Gün ve İçimdeki Motel
Filmi izlerken dışarıdaki yağmur şiddetlendi. Cam buğulandı. Battaniyenin içine daha çok girdim.
O an fark ettim ki filmdeki motel ile benim odam arasında büyük bir fark yoktu.
Ben de kendi içimde bir motel taşıyorum.
Her düşünce ayrı bir oda. Her pişmanlık ayrı bir kapı. Her umut, açılmayı bekleyen ama korkulan bir kilit.
Filmde karakterler öldükçe içimde bir şeyler daha da gerildi. Çünkü ölüm sahneleri sadece fiziksel değildi; kimliklerin de çözülmesiydi.
Ben kendi hayatımda böyle hissettim mi hiç?
Evet.
Bazen eski benliğimin öldüğünü hissediyorum. Üniversite yıllarım, eski arkadaşlıklar, yarım kalan hayaller… Hepsi birer birer kaybolmuş gibi.
Ve o kayboluşun içinde, ben hâlâ “ben miyim?” diye soruyorum.
Bir Soruya Takılı Kalmak
Film bittiğinde ekran karardı ama benim içim aydınlanmadı.
Tam tersine, daha da karıştı.
Çünkü artık sadece filmi değil, kendimi de sorguluyordum.
Kimlik filmi hangi kitaptan uyarlama?
Bu soru artık basit bir bilgi arayışı değildi.
Bir tür zihinsel tutunma noktasıydı.
Bir şeye “bu bir kitaptan geliyor” diyebilmek, sanki her şeyin daha düzenli olduğu anlamına geliyordu. Ama gerçek öyle değilmiş.
Hayat da film gibi bazen hiçbir kaynağa bağlı olmadan akıyor.
Geceye Doğru Kayseri
Akşam olduğunda yağmur durmuştu ama şehir hâlâ ıslaktı. Sokak lambaları asfaltı parlatıyordu. Dışarı çıktım, yürüdüm.
Kulaklık yoktu. Sessizlik vardı.
Kafamın içinde hâlâ motel sahneleri dönüyordu. Her karakterin yüzü, her şüpheli bakış, her kırılma…
Bir noktada şunu düşündüm: Belki de bu film, kitaplardan değil insan zihninden uyarlanmıştır.
Çünkü insan zihni zaten başlı başına bir roman değil mi?
Kimi zaman korku, kimi zaman suçluluk, kimi zaman umut… Hepsi farklı sayfalar gibi.
İç Sesle Konuşmak
O gece eve döndüğümde günlüğümü açtım. Uzun zamandır ilk defa gerçekten yazdım.
“Bugün bir film izledim,” diye başladım.
Ama sonra durdum.
Çünkü aslında sadece film izlememiştim.
Kendimi izlemiştim.
Ve yazmaya devam ettim:
Bazen bir hikâyenin nereden geldiğini bilmek istiyorum. Çünkü köksüz hissetmek zor geliyor. “Kimlik filmi hangi kitaptan uyarlama?” diye sormamın nedeni de buydu belki. Bir şeye bağlanmak, bir yere tutunmak istiyordum.
Ama bugün şunu anladım: Her hikâye bir yerden uyarlanmak zorunda değil. Bazıları doğrudan insanın içinden çıkıyor.
Belirsizliğin Öğrettiği Şey
Belki de beni en çok etkileyen şey filmin kendisi değil, cevapsız kalan soruydu.
Çünkü cevap netleşince duygu da netleşiyor. Ama belirsizlik insanı düşünmeye zorluyor.
“Kimlik filmi hangi kitaptan uyarlama?” sorusu bana şunu öğretti: Bazen bir şeyin kökenini bilmemek, onu daha derin hissetmene neden oluyor.
Ve bu his, Kayseri’nin o soğuk gecesinde içimde uzun süre kaldı.
Son Düşünce
Şimdi geriye dönüp baktığımda, o günü sadece bir film günü olarak hatırlamıyorum.
O gün, kendi içimdeki odaları gezdiğim bir gündü.
Her sahne bir kapıyı açtı. Her soru başka bir koridora soktu beni.
Ve en sonunda şunu fark ettim:
Bazı soruların cevabı yoktur, çünkü asıl amaç cevap değil, yolculuktur.
Önerdiğimiz İçerik: Kimler tanıklık yapamaz HMK ?